Mamy problem

Dla większości par podejmujących współżycie w celu prokreacyjnym, prawdopodobieństwo zajścia w ciążę wynosi około 20-25 procent w pierwszym miesiącu prób. Pod koniec pierwszego roku wskaźnik ten rośnie do 80-90 procent, co oznacza, że na 100 par współżyjących ze sobą, w ciążę zachodzi 80-90 kobiet. Jeżeli w tym czasie, pomimo regularnego współżycia (2-3 razy w tygodniu), nie dochodzi do zapłodnienia, partnerzy powinni poszukać pomocy medycznej.

Kobieta, która przekroczyła 33-34 rok życia, powinna udać się do specjalisty już po 6 miesiącach bezskutecznych prób, ponieważ jej płodność w tym okresie życia zaczyna gwałtownie spadać i każdy kolejny miesiąc zwłoki może zmniejszyć szanse na poczęcie dziecka.

Obecnie medycyna oferuje wiele metod leczenia niepłodności, przez co niemal każda para zyskuje szanse na przezwycieżenie tego problemu. Lekarz w indywidualny sposób analizuje sytuację zgłaszającej się pary, ponieważ na skuteczność terapii wpływ ma wiele unikalnych uwarunkowań, takich jak historia przebytych chorób lub indywidualne cechy pacjenta. Wybór metody leczenia nie jest zatem podyktowany stałym schematem działania, lecz jest dostosowany do konkretnej sytuacji poszczególnych pacjentów.

• planowanie współżycia
• leczenie hormonalne
• inseminacje
• zabiegi chirurgiczne
• zapłodnienie in vitro

Należy przy tym podkreślić, że lekarz będzie starał się wykorzystywać przede wszystkim nieinwazyjne metody leczenia, które wielu parom skutecznie pomagają w zajściu w ciążę. Bardziej skomplikowane metody leczenia niepłodności są stosowane jedynie w przypadku wyczerpania innych możliwości.